Som den små kaksete semi-influensa-rosa-bloggeren eg e, så kan eg nok definerast så ein G-kjendis. Det e jo litt slidsomt å ble gjen kjende ein gang i blandt, så her om dagen vant eg i Lotto, 125 kroner, så eg bestemte meg for å ha ein dag udenfor det charter livet eg kjenne så godt..
Eg heiv meg rondt, å bestillde senger på ein sånn private beach club. Rondt meg va det lide så minde om det Granka eg kjenne. Ingen innkastere, ingen oppkastere bare udkastere.
Det vil sei, det va jo ein flokk med sånne spiseforstyrra andongar ( nebbete damer så flyde på silikon i vannet) så dreiv og tog trutmunn bilder av nebbå sine å klinte di ud over instagram, tikk-takk og snapschat.
På raden foran oss låg det fem spanjakkar. Kor vidt de hadde dårlige råd, vet eg ikje, men de stillde i kver sin speedo, som eg te samen konne sydd meg ei halve badeboksa av. Både billettkontoret og systerå, syns jo det va greit å kvila auene på di, heilt te di fant ud at det va gutteklubben-gay på tur. Han eine hadde til og med hårbørste med innebebygd speil, men det va fysst når de fórte kverandre med olivener atte me begynte å frykta organiserte fellesronk av den typen så kan forekomma i fysstegangstjenesten. Eg e jo ein regnbuemann, så eg lot di styra på.
I baggrunnen konne eg skimta et fjell, og på toppen av det har någen spigra et kors. Muligt di så går opp der drive med sånn cross fit. Nå i påsken så valfarte folk opp der. Eg tenkte og eg sko opp i løbet av ferien, men det bler jo mer sånn hvalfarting.
På kvelden sko me ud å spisa sånn som man gjør. Me hykka ein drosje, å sjåføren va av den pratsomme typen. Han fyrte opp någe spanske rock, å lurte på kor me kom fra. Når me svarte så sant va, Norge, så tog han heilt av. Han hadde ein norske rockesang han digga. Okay? Konne det ver Kaizers? Kverlartak? Purified? A-Ha? Han bygde opp stemningå te bristepunktet før han sang for full hals: Lille pusekatt, hvor har du vært….
Vel inne på restauranten, la systrene sisters, altså billettkontoret & di, merke te han eine kelneren. Di lurte til og med på om han va norske, te tross for at han igrunnen ligna mest på Antonio Banderas. Men det va helste sprettrompå så interesserte di. Eg mistenke at den va fodle i anabole hemorider.
Så såg de over bordet, og der satt jo meg og svogeren då. Så va det di måtte ta te takke med. Ikje akkorat Banderasar, men ei flaska vin seinare, så va me visst ikje så verst me heller, sjøl om me ikje har speedoar.