Konseptet me fygemaskinar e ganske interessant. Du stue samen ein haug med folk i ein svere makrellboks, så kjøre folle folle fart, tar inn hjulå, og håbe på det besta. Om den sko finna på å detta ner, så ser innholdet ud som innholdet i ein makrellboks, vil eg tro. Men det gjekk jo fint denne gangen og. Å siden det e Olof Palme helg, å me nærme oss påsken, og Jussus si crossfit økt, og den der tridagers greiå, så kan me jo snakka litt om tro.
Så någen kanskje har fått med seg, så e eg øve snittet glad i å observera andre mennesker. Då e det jo rimelig praktisk å sidda på et fly i 5 timar, der folk ikje komme någen vei. I tillegg e jo fly ofte konstruert sånn atte du sidde to og to, med ein fremmande som tredje mann på rekkå, å det skabe jo ofte interessante situasjonar.
Men la oss begynna på rad 11, rett foran meg billettkontoret, å ein skravlesyge jærbu. Der satt ein familie, med far, morå Maria og lille Markus. Far va trolig oppvokst på sørlandet, men det vet eg ingenting om, for han sa sikkert ikje et ord på heile flyturen. Di va igrunnen stille heile familien, men lille Markus såg eg mydlå sedene, han kan vel ha vært ti år. Han satt halve flyturen å leste i ei bog med bittelidå skrift, men den va iaffal skreve av ein aen Markus, å kapitlene va nummererte. Kanskje lille Markus syns det va stas å ver så høgt oppe i loftå at han nesten konne se faderen? Altså den store og allmektige. Ka den gjengen sko i syndens pøl Granka å gjør e uvisst. Kanskje venda det andra kinnet te, eller kjøra någe misjonæren greier. Ka vet eg.
Bag oss satt di så hadde ved på det. Di så kan alt, og har vert “der nere” så mange ganger før. Så delte ud råd t høyre å venstre om billige snackbarer, å gode les; sterke drinkar t ein fornuftige pesetas pris.
Selvfølgelig va det någen skrigarongar, med dottar i øyrene og kollik foran t høyre, men som den drevne influensaen eg e (tross alt Norges 38. minst leste blogg), så hadde eg med headset med wife cancelling, så eg hørte ikje ein drid, aent enn Harry Hole. Problemet va at kver gang eg tog av headsettet, begynte han løgen på siå å jabba som ein foss. Ikje spør ka han jabba om, for eg gadd ikje hørra itte, å e ikje så stødige i kav høy jærsk.
Så har du alltid han så skue deg t side i rolletrappå, for han har det så jævelig travelt med å henta kofferten, så kom itte vår alligavel.
Uansett, solå skinne, palmane vaie, og tinder tantene levere, mer om det ein aen dag.
